Blog မွာ post မတင္ျဖစ္တာေတာင္ အေတာ္ၾကီး ၾကာသြားၿပီ။ ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့ ဟိုနားေယာင္လိုက္ ဒီနားေယာင္လိုက္နဲ႔ အေလလိုက္ေနမိတာလည္း ၾကာၿပီ။ သူမ်ားေတြလည္း ေက်ာင္းစတက္တဲ့ လူေတြလည္းတက္ အလုပ္ရတဲ့လူေတြလည္း ရၿပီးအလုပ္ေတြလုပ္လို႔။

က်ေနာ္ကေတာ့ NS ဝင္ရမွာဆိုၿပီးေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ မလုပ္ပဲ ေနေနလိုက္တာ ေနာက္ ဒုတိယေျမာက္ တနလၤာေန႔ September 13ဆို NS ထဲဝင္ရေတာ့မယ္။ တနလၤာေန႔မနက္ အေစာၾကီး Pasir Ris ကေန ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ေလးစီးၿပီးေတာ့ Pulau Tekong ဆိုတဲ့ကၽြန္းကုိသြားၿပီးေတာ့ စရေတာ့မယ္။

ဒီၾကားထဲမွာ Blog မွာ မတင္ျဖစ္ေပမဲ့ Flickr မွာေတာ့ ဓာတ္ပံုေတြ တင္ျဖစ္တယ္။ သြားၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီ Link မွာသြားၾကည့္လို႔ရတယ္။

ဒီႏွစ္ SP Myanmar Cultrual Show ကိုလည္း ဓာတ္ပံု႐ိုက္ျဖစ္ေသးတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဓာတ္ပံုေတြကို Facebook မွာပဲတင္ရေသးတယ္၊ ၾကည့္ခ်င္ရင္ ဒီ Link ကေနသြားၾကည့္လိုိ႔႔ရတယ္။ ရိုက္ခဲ့တဲ့ပံုအားလုံးရဲ႕ တစ္ဝက္ေလာက္ပဲတင္ရေသးတယ္။ က်န္တာေတြကိုေတာ့ NS ထဲမသြားခင္မွာ အၿပီးလုပ္မယ္လို႔ လ်ာထားတယ္၊ ၿပီးမၿပီးကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရေတာ့မွာေပါ့။

ဘာမွ မေရးျဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီ။ အလုုပ္႐ႈပ္ ေနတာရယ္ ပ်င္းေနတာရယ္နဲ႔ပဲ။2010ရဲ႕ ပထမဆံုုးပိုုစ့္ေပါ့၊ ဘာေရးရင္ ေကာင္းမလည္းမသိဘူး။

ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ကပဲ က်ေနာ္တိုု႔ေက်ာင္းက Open House နဲ႔ SPinnovex ျပပဲြလုုပ္ၿပီးသြားတယ္။ က်ေနာ္တိုု႔ရဲ႕ FYP project ေလး ျပပဲြဝင္လိုုက္ရတယ္ဗ်၊ ျပခန္းထဲမွာ ထိုုင္ၿပီးလာၾကည့္တဲ့သူေတြ ေမးတာကိုုေျဖလိုုက္၊ ဂိမ္းေဆာ့လိုုက္၊ ႐ုုပ္႐ွင္ၾကည့္လိုုက္နဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတာ ၇ရက္ေန႔ကေန ၉ရက္အထိ သံုုးရက္လံုုးပဲ။ ဒီလိုုနဲပဲ့ ေက်ာင္းၿပီးဖိုု႔ ၂လေလာက္ပဲလိုုေတာ့တယ္။ ေနာက္လမွာ NAPFA test လည္းေျဖရမယ္။ၿပီရင္ ၂ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ စစ္သားသြားလုုပ္ရအုုန္းမယ္။

၂၀၀၉ ခုုၾကီးကုုန္သြားလိုု႔ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုကိုုယ္ျပန္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္ဗ် ဘာေတြမ်ားထူးလာလည္းလိုု႔။ အသက္တစ္ႏွစ္ပိုုၾကီးသြားတယ္တာရယ္ ပိုုဝလာတာရယ္ကလြဲၿပီး ဘာမွ အေထြအထူးမ႐ွိခဲ့ဘူးလိုုပဲ။

ဝါႆနာပါတဲ့ ဓာတ္ပံုု႐ိုုက္ခ်င္းကိုု ေလ့လာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းက သၾကၤန္ကပဲြမွာ ဓာတ္ပံုုလိုုက္႐ိုုက္ေပးျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ပံုု ၁၅၀၀နီးပါေလာက္ ႐ိုုက္ခဲ့ၿပီးမွ Post Processing လုုပ္ရမွာပ်င္းေနတာနဲ႔ အခုုထိဓာတ္ပံုုေတြ အကုုန္မထြက္ေသးဘူး။ တစ္ေခါက္ေတာ့ ေက်ာင္းကလုုပ္ေပးတဲ့ၿပိဳင္ပဲြမွာ TOP 10 ဝင္လိုုက္ေသးတယ္။ ဘာမွမဟုုတ္ေပမဲ့ ကိုုယ္႐ိုုက္ထားတဲ့ပံုုေလးေတြကိုု ကိုုယ္ျပန္ၾကည့္ၿပီေတာ့ ေက်နပ္ေနတာပဲ။အေဖကေတာ့ Camera ၾကီးကိုုဝယ္ၿပီး ေသခ်ာစည္းကမ္းတက် မသိမ္းလိုု႔ဆိုုၿပီး ခဏခဏ ဆူဆဲေနတုုန္းပဲ။

အေမကေတာ့ ခဏခဏေျပာတယ္ "နင္ဆိုုတဲ့ေကာင္က ေရတက္ငါးစင္႐ိုုင္း" တဲ့ စိတ္ပါတဲ့အခ်ိန္ေလးပဲ လြန္႔လြန္႔လူးေနၿပီးေတာ့ ခဏၾကာရင္ ျပစ္ျပစ္ထားတယ္တဲ့။ အခုုေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ Extreme Sport ေတြကိုုအထူးတလည္စိတ္ဝင္စားမိေနတယ္။ Motor X, Skateboarding, BMX နဲ႔ Rally Racing ေတြေပ့ါ။ Skateboard တစ္ခုုကိုု လက္ထဲ႐ွိတဲ့ပိုုက္ဆံ အကုုန္ေပးၿပီးဝယ္ခဲ့တယ္၊ Trick ေတြကိုုက်င့္မယ္က်င့္မယ္န႔ဲ အေၾကာင္းျပခ်က္ မ်ဳိးစံုုနဲ႔ပဲ မလုုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ သူမ်ားေတြစီးထားတဲ့ Videoေတြကိုု ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အားၾကေနတာနဲ႔ပဲ ၿပီးေနတာပဲ။ ကိုုယ့္ဟာကိုကိုုယ္ေတာ့ Ollie ကိုုရပ္ေနတုုန္း ခုုန္တာကလဲြၿပီး ဘာမွမလုုပ္တတ္ေသးဘူး။

မိသားစုုနဲ႔ထိုုင္းကိုု ခရီးသြားျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ဒါပထမဦးဆံုုးအၾကိမ္ မိသားစုုေလးေယာက္ ခရီးထြက္ဖူးတာပဲ၊ က်ေနာ္ငယ္ငယ္က အေဖကစလံုုးမွာဆိုုေတာ့ အေမနဲ႔ ညီအကိုုႏွစ္ေယာက္နဲ႔ပဲ ခရီးသြားျဖစ္ၾကတာ။ ၁ပတ္ေလာက္ကိုု Pattya နဲ႔ Bangkok ပတ္ခဲ့တယ္။ အဲ့တုုန္းက႐ိုုက္ခဲ့တဲ့ပံုုေတြလည္း အခုုထိ Process မလုုပ္ရေသးတာအမ်ားၾကီးပဲ။

ျပန္စဥ္းစားရရင္ ၂၀၀၉ က Process မလုုပ္ရေသးတဲ့ ဓာတ္ပံုု တစ္ပံုုတစ္ပင္နဲ႔ အမွတ္ရစရာေတြ ေပ်ာ္စရာေတြ၊ အဆံုုးမသတ္ျဖစ္တဲ့ ဟိုုတစ္စ ဒီတစ္စ အရာေတြနဲ႔ အျပည့္ေပ့ါဗ်ာ။ အခုု ၂၀၁၀မွာလည္း ဘယ္လိုုလာအုုန္းမလည္းဆိုုတာ ၾကည့္ၾကတာေပ့ါ။

Just a recap of what had happened during the past week.

အရင္အပတ္ ေသာၾကာေန႔က စာေမးပဲြၿပီးသြားတယ္။ ၿပီးသြားတဲ့ေန႔က ေက်ာင္းမွာပဲ ႐ုုပ္႐ွင္ထိုုင္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ Drew Berrymoe နဲ႔ Adam Sandler တိုု႔ရဲ႕ 50 First Dates ဆိုုတဲ့ကားကိုု ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ဇာတ္လမ္းေလးက ေဟာင္းေပမဲ့ မ႐ိုုးသြားရေလာက္ေအာင္ကိုု ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ေတာ့ G-force ၾကည့္ျဖစ္တယ္ အိမ္ျပန္ေရာက္မွ ေဒါင္းလုုဒ္လုုပ္ၿပီးၾကည့္တာပါ။ ေတာ္ေတာ္ေပါတယ္လိုု႔ေျပာရမယ္၊ ဇာတ္လမ္းက ယုုတၱိမ႐ွိတဲ့ ကေလးကားသက္သက္ၾကီးပဲ။

ေနာက္ စေနေန႔က်ေတာ့ Bugis ကိုု window shopping သြားၿပီးေတာ့ Botanic garden နဲ႔ Orchid garden မွာဓာတ္ပံုုသြား႐ိုုက္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ေန႔ညက စိတ္ကူးေပါက္ၿပီးေတာ့ ည၁နာရီခဲြေလာက္ၾကီးမွာ အိမ္နားက ပန္းျခံထဲမွာ စကိတ္သြားစီးေသးတယ္။ ညဖက္ၾကီး ဘယ္သူမွ မ႐ွိတဲ့အခ်ိန္ တစ္ေယာက္တည္း ပန္းျခံၾကီးထဲ ပတ္ၿပီး စကိတ္စီးရတာ အရသာေတာ့ ႐ွိသား။

တနဂၤေႏြေန႔က်ေတာ့ East Coast ကုုိသြားခဲ့တယ္။ အဲ့က Extreme Skate Park မွာစကိတ္သြားစီးၾကည့္မယ္ဆိုုတဲ့ အၾကံၾကီးနဲ႔ေပါ့။ ဟိုုကိုု တကယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ လူေတြကလည္း ႐ႈပ္ေန၊ ကုုိယ္ကလည္း အသံုုးမက်ဆိုုေတာ့ ပထမဆံုုး Rampကေန Drop In လုုပ္တာ လဲက်ၿပီး တင္ပါး နာသြားတယ္။ ဒုုတိယ အၾကိမ္က်ေတာ့ ဒ႐ြတ္တိုုက္က်တာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႔ ပြန္းၿပီးေတာ့ ေပါင္ကပါနာသြားတာနဲ႔ပဲ လက္ေလွ်ာ့လိုုက္ၿပီး သူမ်ားေတြ စီးတာကိုု ထိုုင္ၾကည့္လာခဲ့တယ္။ အျပန္က်ေတာ့ Bus မမွီေတာ့တာနဲ႔ နာရီဝက္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုုက္ရေသးတယ္။

ၾကားရက္ေတြေတာ့ ဒီလိုုပဲေက်ာင္းသြားၿပီးေတာ့ FYP ေလးလုုပ္လိုုက္၊ အိမ္မွာပဲ ႐ုုပ္႐ွင္ထိုုင္ၾကည့္ေနလိုုက္၊ ဟိုုနားဒီနားေလွ်ာက္သြားလိုုက္နဲ႔ပါပဲ။ ၾကာသာပေတးေန႔ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ Badminton သြား႐ိုုက္ျဖစ္ေသးတယ္။ စကိတ္စီးထားလိုု႔နာေနတာကိုု Badminton သြား႐ိုုက္လိုုက္ေတာ့ တကိုုယ္လံုုး ကိုုင္႐ိုုက္ထားသလိုုပဲ။ လႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒါကိုု ႐ွည္ၿပီးေတာ့ ေစာနက ပ်င္းေနတုုန္း သူငယ္ခ်င္းကေခၚတာနဲ႔ မနက္၃နာရီခဲြၾကီးမွာ Pioneer MRT နားက Hawker ဆိုုင္အထိ စကိတ္စီးသြားၿပီးေတာ့ သူေကၽြးတဲ့ပလာတာသြားစားလိုုက္ေသးတယ္။

ေစာေစာက The Ugly Truth ကိုုၾကည့္ျဖစ္တယ္၊ ဇာတ္ကားနဲ႔ သ႐ုုပ္ေဆာင္သြားတာေတြ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္အိမ္က ဒီမူၾကမ္းၾကီး အတိုုင္းပဲသြားေနတယ္ လိုု႔ထင္မိတယ္၊ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလး ေတြ႔တုုန္းက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတည့္၊ ၾကည့္မရ ၿပီးေတာ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုုခုုကိုု တူတူလုုပ္ရင္း ဒါမွမဟုုတ္ စိမ္ေခၚၿပီးျပိဳင္ရရင္း ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုု တစ္ေယာက္ခ်စ္သြားၾက၊ ၾကိဳက္သြားၾက ဒီအတိုုင္းၾကီးပဲသြားေနသလိုုပဲ။

ွAliens In The Attic လည္းၾကည့္ျဖစ္ေသးတယ္ ဟိုုေန႔က ရယ္ေတာ့ရယ္ရတယ္ ၾကည့္ေပ်ာ္တယ္လိုု႔ေျပာလိုု႔ရတယ္။ ဇာတ္လမ္းက သိပ္မ႐ွိေပမဲ့ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ရယ္ရတဲ့ကားေလးတစ္ခုုေပ့ါ။

အခုုေတာ့ ဗိုုက္လည္းျပည့္ၿပီ။ ငါးနာရီမတ္တင္းလည္း ႐ွိၿပီဆိုုေတာ့ အိပ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ၾကာမနက္ အလုုပ္သြားမယ့္လူေတြေတာင္ ႏိုုးလာေတာ့မယ္။

ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ ဆိုုလိုု႔ သာဂိတိုု႔ေက်ာင္းေတြပိတ္ၿပီး အားေနၿပီေတာ့မထင္ပါနဲ႔ စာေမးပဲြေျဖေနရတုုန္းပါ။ တစ္ဘာသာက်န္ေသးတယ္ ေသာၾကာေန႔ေျဖဖိုု႔။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ၂ခုုေျဖၿပီးသြားၿပီ အေျခအေနကေတာ့ မဆိုုးဘူးပဲေျပာရမလား မေကာင္းဘူးပဲေျပာရမလားေတာ့မသိဘူး။ သူတိုု႔ေမးခ်င္တာေမးတာကိုု ေျဖခ်င္တာေတြေျဖလာခဲ့တယ္။ ဆရာေပးသေလာက္ေပ့ါ အမွတ္ကေတာ့။
ေက်ာင္းကလူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့ စာေမးပဲြေတြၿပီးကုုန္ၾကၿပီ၊ ရန္ကုုန္ျပန္တဲ့လူကျပန္ မျပန္တဲ့လူေတြကလည္း Project ေတြလုုပ္ အခ်ိန္ပိုုင္းအလုုပ္ေတြလုုပ္နဲ႔ ဒီ၆ပတ္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကိုု ေက်ာ္ျဖတ္ၾကရေတာ့မယ္။

ဒီ၆ပတ္အတြက္က်ေနာ္အစီအစဥ္ကေတာ့-
FYP လုုပ္ရမယ္၊
Part-time အလုုပ္ျပန္႐ွာရမယ္၊
စကိတ္စီး က်င့္မယ္၊
ဓာတ္ပံုုေတြ အမ်ားၾကီးေလွ်ာက္႐ိုုက္မယ္၊
NAPFA ေျဖဖိုု႔ေလးက်င့္ခန္းလုုပ္ရမယ္။

Part-time အလုုပ္အတြက္ကိုု အရင္လုုပ္တဲ့ ဘားမွာပဲသြားျပန္လုုပ္ရင္ ေကာင္းမလား၊ Photographer's Assistant သြားလုုပ္ရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနတယ္။ ေလွ်ာက္ေတာ့ ေလွ်ာက္ထားတယ္ ရရင္ေတာ့ သြားလုုပ္ခ်င္တယ္ အေတြအၾကံဳ ရေအာင္လိုု႔။

က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း တခ်ဳိ႕ေတြျမန္မာျပည္ကိုု ျပန္ၾကမယ္တဲ့။ အစကက်ေနာ္လည္း ျပန္မယ္လိုု႔စိတ္ကူးတာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ FYP ကမၿပီးတာနဲ႔၊ ပိုုက္ဆံမ႐ွိတာနဲ႔ပဲ မျပန္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ႏွစ္ေက်ာင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္ NSထဲမဝင္ခင္က်မွပဲ ျပန္ျဖစ္ေတာ့မယ္ထင္တယ္။ NSထဲဝင္တယ္ဆိုုမွ NAPFA ေျဖဖိုု႔လည္း လုုပ္ရအုုန္းမယ္။ အနည္းဆံုုး ေငြေလာက္ရေအာင္ေတာ့လုုပ္ရမယ္။ ေၾသာ္စိတ္ညစ္တယ္... ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေသာၾကာေန႔ေျဖဖိုု႔ စာလုုပ္လိုုက္အုုန္းမယ္။

စကိတ္ကိုု ဝယ္ၿပီးသကာလ Trick ေတြသင္ဖိုု႔ Youtube ထဲမွာလိုုက္ရွာၾကည့္မိတယ္။ ဒီေအာက္က video ၄ခုုကေတာ့ မိုုက္တယ္။ Trick ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပါတယ္။ ကြင္းထဲမွာ လုုပ္ဖိုု႔တင္မဟုုတ္ပဲ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္စီးတဲ့အခါက်ရင္ သံုုးလိုု႔ရတဲ့နည္းေတြေကာပဲ။ Hit more for the videos.

So, i went to the Iron Cross Show today. It was kinda gross and boring at first, but eventually i got into mood and it was awesome! Why it was gross and boring? Well cuz..
1) 10 mins into the show 3 guys behind me were drunk and dancing like crazy. It was no problem untill one of them pushed me.
2) i did NOT know any of R Zarni's Songs. So, i was just standing there and yawning.
3) After R Zarni went in a dude behind me swearing his genitals with R Zarni's name. and it went on for a while even after Wine Wine came up onto the stage.
4) About an hour into the show and 2 singers had ald came up and i only knew one song! it was Wine Wine's. and damn it i forgot the name ald.
5) When Lay Phyu was singing Page 15, two dudes were hugging and dancing in front of me. :|
6) And some drunk guy jumped and landed his elbow onto my head!
7) and another drunk guy was waving his shirt so hard, it was hitting everyone's head near him including mine.
Yeah that was the first half of the show.
During the break, i went out and had a drink. By the time i went back in R zarni was ald done. :D
But still i did not know any of the songs wine wine was singing.
Everything changed when Myo Gyi came up the stage. i was in the mood and the rest was just awesome! I even sang along Lay Phyu's Min Mha Min Pal with one of the guys dancing earlier. :P But yeah the rest was Just awesome! i Jumped, Shouted, Jumped again and Shouted again, Sang along and Had fun. :D
Didn't Bring my camera so i didn't take any photos. :(

ေက်ာင္း ပိတ္ဖိုု႔က သံုုးပတ္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အဲ့ေတာ့ Assignment ေတြ Project ေတြတင္ဖိုု႔ ၂ပတ္ပဲ အခ်ိန္ရေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းပိတ္မွာကိုု ေပ်ာ္ပဲေပ်ာ္ရမလား မၿပီးေသးတဲ့ Assignment ေတြနဲ႔ Project ေတြအတြက္ပဲ စိတ္ပူရမလားေတာင္မသိေတာ့ဘူး။ စိတ္ေတြ႐ႈပ္လာတာပဲသိတယ္။

တင္ရမဲ့ Project ေတြထဲမွာ Programming က ၂ခုုပါတယ္။ တစ္ခုုက Java ေနာက္တစ္ခုုက Microcontroller အတြက္ C နဲ႔ Assembly Language ကိုုသံုုးၿပီးေရးရမွာ တစ္ခုုမွ စလံုုးေရးမစရေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ Elective က Photo Manipulation Assignment။ အိုုင္ဒီယာေတြကိုုေတာ့ ေက်ာက္ခဲေရညစ္လုုပ္ေနတုုန္းပဲ။

ဒါနဲ႔ ဟိုုေန႔တုုန္းက ေက်ာင္းကဓာတ္ပံုုၿပိဳင္ပဲြမွာ ဒီပံုုနဲ႔ Shortlist အလုုပ္ခံရတယ္ဗ်။ Top 10 ပဲဝင္ခဲ့တယ္။ ဆုုေတာ့ မရခဲ့ပါဘူး။ ပထမဆုုက ၃၀၀ဆိုုေတာ့ လုုိေတာ့လိုုခ်င္မိသား၊ ဘိုုင္ျပတ္ေနတာၾကာၿပီ။ Part Time အလုုပ္မလုုပ္ေတာ့ကတည္းကေပါ့။ ျပန္လုုပ္ဖိုု႔စိတ္ကူး႐ွိေပမဲ့ အေကာင္အထည္မေဖၚျဖစ္ေသးဘူး။

ပိုုက္ဆံမ႐ွိေတာ့လည္း စိတ္ညစ္ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကား ပိုုက္ဆံမ႐ွိဘူး ညည္းရင္ နင္ကမိဘနဲ႔ေနေနၿပီးေတာ့ ေအာ္မေနနဲ႔တဲ့။ မိဘနဲ႔ေနေတာ့ မိဘကိုု ဟိုုဟာဖိုုးဒီဟာဖိုုးလိမ္ၿပီး ပိုုက္ဆံပိုု႔ခိုုင္းလိုု႔မရဘူးေပါ့ဗ်။ အခုုေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ရန္ကုုန္ျပန္မယ္ ခရီးေလွ်ာက္သြားမယ္လိုု႔ အားခဲ့ထားေပမဲ့ Final Year Project ကမၿပီးေသးေတာ့ သြားလိုု႔ရေတာ့မယ္မထင္ဘူး။ ကယ္ၾကပါအုုန္းဗ်ာ၊ Website တစ္ခုုရယ္၊ Application တစ္ခုုရယ္ Hardware Model တစ္ခုုရယ္ေဆာက္ရအုုန္းမယ္။ ေနာက္တစ္ႏွစ္ေတာ့ ထပ္ၿပီးမသယ္သြားခ်င္ေတာ့ဘူး။

ဘာလိုုလိုုနဲ႔ ေနာက္ဆံုုးႏွစ္လည္းေရာက္လာၿပီ ေနာက္ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္ဆိုု သာဂိတိုု႔ စစ္ထဲမွာ လံုုးပန္းေနေလာက္ၿပီ ေသနတ္တကားကားနဲ႔ ဟားဟား။ ႏိုုဝင္ဘာလနဲ႔ မတ္လမွာ NAPFA ေျဖရမယ္။ National Physical Fitness Award ကိုုအတိုုေကာက္ေခၚတဲ့ NAPFA ဆိုုတာ စကာၤပူမွာေက်ာင္းသားတိုုင္းေျဖရတဲ့ Physical Test တစ္ခုုေပါ့။ ႏိုုင္ငံျခားသားေတြအတြက္ ဘာမွမဟုုတ္ေပမဲ့ PR နဲ႔ စကာၤပူႏိုုင္ငံသားအမ်ဴိးသားေတြ အတြက္ေတာ့ အေရးၾကီးတယ္ဗ်။ ၂ေခါက္ေတာင္ေျဖရမွာ။ အဲ့Test မွာေ႐ႊဒါမွာမဟုုတ္ ေငြရရင္ NS ကိုု၂ႏွစ္အစား ၁ႏွစ္နဲ႔ ၁၀လပဲဆင္းရမယ္။ ပထမဆံုုး ၈ပတ္မွာလုုပ္တဲ့ Physical Training ကိုုလြတ္ၿငိမ္းခြင့္ရတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့အတြက္ Training လုုပ္မယ္ဆိုုၿပီး ၾကံေနတာလည္းၾကာၿပီ။ အေမခဏခဏေျပာသလိုုပဲ ခတ္ကြင္းျပင္တာနဲ႔ ႐ြာသစ္ၾကီးေရာက္ေနတာေပါ့။

အခုုပဲ အိမ္ကိုုျပန္ေရာက္တယ္။ မနက္၈နာရီခဲြေလာက္ ေရာက္သြားၿပီးကတည္းက Convention centre မွာတက္လိုုက္ ဆင္းလိုုက္နဲ႔ အဲ့တဝိုုက္ကိုုလည္း ပတ္ၿပီးေတာ့ မွတ္တမ္းတင္လိုုက္တာ ည၉ နာရီထိုုးခါနီးမွပဲ ၿပီးေတာ့တယ္။ ဓာတ္ပံုု ၁၂၀၀ေက်ာ္ ႐ိုုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဘယ္ႏွပံုု အေကာင္းပါမယ္မသိဘူး ေနာက္မွပဲ ေသခ်ာစီစစ္ၿပီး တင္ေတာ့မယ္။ပံုုေတြ လိုုခ်င္တယ္ဆိုုရင္ က်ေနာ့ကိုု e-mail လိပ္စာေလးေပးထားခဲ့ၾကပါ။ ပံုုေတြ ပိုု႔ေပးပါမယ္။
အခုုေတာ့ Rehersal မွာ႐ိုုက္လာတဲ့ ပံုုနည္းနည္းနဲ႔ပဲ ေက်နပ္လိုုက္ၾကအုုန္း

The Official Videographer.

The Performance IC

Sutomo Singing Thingyan Moe

Manager နဲ႔ အလုုပ္သမား

အေမနဲ႔သား

The Traditional Dance With A Twist Of Modern Taste.

Read In ျမန္မာ|English

ေၾသာ္.. ဘာလိုုလိုုနဲ႔ ေနာက္ဆံုုးႏွစ္ေတာင္ေရာက္လာၿပီး.. သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာတယ္ ငါတိုု႔ေတြ ဒီႏွစ္ေအာင္ရင္ ေနာက္ကိုု အခုုလိုု အေလလိုုက္လိုု႔ရတဲ့ ေက်ာင္းသားဘဝ မ႐ွိႏိုုင္ေတာ့ဘူးတဲ့.. တကယ္လိုု႔ University တက္ရင္လည္း ဖိအားေတြမ်ားေနၿပီးေတာ့ အခုုလိုုေနႏိုုင္ေတာ့မွာ မဟုုတ္ဘူးတဲ့.. သာဂိတိုု႔ကေတာ့ ဒီႏွစ္ၿပီးတာနဲ႔ စစ္ထဲဝင္ရေတာ့မယ္ ၂ႏွစ္.. အဲ့လိုုစဥ္းစားၿပီးေတာ့ ကုုန္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကိုု ႏွေျမာမိတယ္.. ဒါေပမဲ့လည္း ႏွေျမာေနလိုုလည္း ဘာမွ မွ မထူးေတာ့ တာေလလိုု႔ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုကိုုယ္ ျပန္အားေပးလိုုက္ၿပီးေတာ့ ေနၿမဲပဲေနလိုုက္မိေတာ့တယ္။

နံပါတ္ ၂ က ဓာတ္ပံုု႐ိုုက္ခ်င္တယ္။ ငယ္ငယ္က digital ကင္မရာေတြ ေပၚခါစမွာ အေဖဝယ္ေပးခဲ့တဲ့ 1.3MP ပဲ႐ွိတဲ့ Samsung ကင္မရာေလးစကိုုင္ကတည္းက လုုပ္ခ်င္ခဲ့တာ.. အဲ့ကင္မရာေရာဂါပိုုးအေၾကာင္း ေနာက္တစ္ပိုု႔စ္ေရးအုုန္းမယ္.. ႐ွည္ကုုန္မွာစိုုးလိုု႔။